In a world driven by competition and material pursuits, we often measure success by what we earn or own. Yet, true prosperity and contentment arise not from accumulation, but from contribution. Sir Viraj Kaddon beautifully captures this truth through the spiritual and practical principle of Daswandh — the sacred act of giving a tenth of one’s earnings for the welfare of others.
Daswandh, a concept rooted in Sikh teachings, literally means “the tenth part.” It refers to setting aside one-tenth of one’s income for charitable or selfless causes. Not as a tax or obligation, but as an expression of gratitude and faith.
The beauty of Daswandh lies in its paradox. Even when your income is less, your giving brings more prosperity. This is not magic in the literal sense, but rather the spiritual law of abundance. When you give selflessly, you open the door to blessings that transcend material wealth.
Your generosity becomes a magnet for Barkat, a divine form of prosperity that manifests in peace, satisfaction, good health, strong relationships, and inner happiness. The act of giving reminds us that our wealth, however modest, is not diminished by sharing. Instead, it multiplies in ways we cannot measure — through opportunities, goodwill, and grace.
The essence of Daswandh is not just the act of donation, but the mindset it cultivates. When we begin to think about others before ourselves — whether it’s about their needs, hopes, and struggles — we nurture empathy and compassion within our hearts.
This shift in perspective changes how we view our own circumstances. We start to feel content and fulfilled, regardless of how much we earn. Life becomes less about comparison and more about contribution.
True wealth is not measured by how much you have, but by how much you can share. The person who gives with a full heart finds richness not in the balance of a bank account, but in the balance of the soul.
There is a profound joy in sharing your blessings with others — no matter how big or small your contribution may be. Whether it’s helping a family in need, donating to a community kitchen, or supporting education for children, every act of giving carries divine energy.
It is in these small acts that life’s true abundance reveals itself. Happiness flows naturally when we see others smile because of our efforts. Prosperity follows when we act with gratitude and selflessness. And abundance multiplies when we acknowledge that we are merely instruments of a greater purpose.
The universe responds to generosity with generosity. What you give returns to you — sometimes not immediately, but always meaningfully.
Over time, those who practice Daswandh experience a profound transformation. They realize that peace does not come from earning more, but from giving more. Even when income remains modest, the act of sharing instills a deep sense of satisfaction and spiritual calm.
Daswandh is not just a ritual. It is a way of aligning with divine balance. When we give a part of what we earn, we are symbolically surrendering our ego, acknowledging that all that we have is by grace. That realization brings true peace — a peace that no amount of wealth can purchase.
The magic of giving and sharing is not about the transaction. It is about transformation. Daswandh teaches us that in sharing our blessings, we become channels of goodness in the world.
When you give selflessly, you are not losing a part of your wealth. Rather, you are investing it in the prosperity of your soul. No matter how much or how little we have, the practice of giving connects us to something far greater than ourselves. In that connection lies the secret of happiness, prosperity, and true abundance — and that everlasting magic of giving and sharing.
ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਲਾਲਸਾ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਪਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਕਮਾਂਦੇ ਜਾਂ ਕਿੰਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਅਸਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੰਧ ਦੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਿਧਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸਵੰਧ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ” — ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਲੋਕ-ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਚੈਰਿਟੀ ਲਈ ਰੱਖਣਾ। ਇਹ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ।
ਦਸਵੰਧ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਇਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਦਾਨ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਤਮਕ ਅਮੀਰੀ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਰਕਤਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਜੋ ਭੌਤਿਕ ਧਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੀ ਦਿਰਿਆਦਲੀ ਬਰਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੋਖ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੇਣ ਦੀ ਇਹ ਕਰਮਵਿਧੀ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਮੌਕਿਆਂ, ਨੇਕੀ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਰਾਹੀਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਸਵੰਧ ਦੀ ਅਸਲੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ, ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਹ ਸੋਚ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਭਾਵੇਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੀਵਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਦੌਲਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਨਾਲ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਅਮੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਛੋਟਾ। ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਮੁਹਤਾਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਲੰਗਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿਓ — ਹਰ ਛੋਟੀ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਬੀ ਤਾਕਤ ਛੁਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹੀ ਛੋਟੀਆਂ ਕਿਰਤਾਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਸਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜੰਮਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਰੱਬੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਸਾਧਨ ਹਾਂ, ਤਦ ਬਰਕਤਾਂ ਕਈ ਗੁਣਾ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਇਨਾਤ ਸਦਾ ਦਿਰਿਆਦਲੀ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿਰਿਆਦਲੀ ਨਾਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ — ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜ਼ਰੂਰ ਅਰਥਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ।
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸਵੰਧ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਬਦੀਲੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਧੇਰੇ ਕਮਾਉਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਵਧੇਰੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਆਮਦਨ ਘੱਟ ਰਹੇ, ਪਰ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਸਵੰਧ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਰਸਮ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਰੱਬੀ ਸੰਤੁਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ। ਇਸ ਬੋਧ ਨਾਲ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਦੇਣ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦਾ ਜਾਦੂ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਰੂਹ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਦਸਵੰਧ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਦ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਘਟਾ ਰਹੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਚਾਹੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਦੇਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਅਸਲ ਬਰਕਤ ਦਾ ਰਾਜ ਛੁਪਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਹੈ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸਾਂਝ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਜਾਦੂ।
ਉਪਰੋਕਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਡੇ ਅਧਿਕਾਰਕ TikTok ਖਾਤੇ 'ਤੇ ਵੀਡੀਓ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੱਭੋ ਅਤੇ ਜੁੜੋ।
The Numero Saga - Where celestial wisdom meets earthly solutions. Trusted by thousands for accurate predictions and spiritual growth.
Follow Us
Winnipeg, Canada
Copyright © 2025 All Rights Reserved By THE NUMERO SAGA - CANADA
