The Way of Healing: Why Your Challenges Intensify Before True Peace Arrives

— A Message from Sir Viraj Kaddon

When we embark on a spiritual path, we do not simply walk a road of light and flowers. Real transformation begins with courage, surrender, and a willingness to face what lies within us. Many people are surprised when, after beginning their practices or starting to donate selflessly, their lives appear to become more difficult.

But this isn’t a sign of failure. It’s the sign that the work is working.

Karma Begins to Move

All of us carry layers of karmic energy, made up of impressions, actions, and unresolved experiences from the past. For most people, these karmas unfold at a slow and steady pace over the course of their life. But once you begin powerful practices, whether that’s meditation, prayer, healing rituals, or acts of genuine charity, you are no longer just letting the energy flow at its own pace. The karmic energy that was dormant starts to rise to the surface for cleansing.

This is why you may feel that challenges multiply once you start walking your path. It isn’t punishment. It’s purification.

The Power of Donation and Selfless Giving

Donating, whether it’s your money, your time, or your energy, is one of the most direct ways to accelerate this process. It is just like a Tsunami, hitting before finally clearing up everything. True giving purifies the heart and loosens the grip of ego and attachment.

But as your vibration rises, old patterns can surface more quickly. Obstacles you’ve carried for years may come into the light all at once. It’s like cleaning a long-neglected room. At first, it looks messier because all the dust has been stirred up. If you stay steady and keep going, the dust settles and the room shines.

The Gift of a Strong Body and Intuition

When you commit to this path, you’re also given gifts:

1. A body that feels more deeply — your nervous system becomes more refined, able to sense subtle shifts.
2. An intuition that sharpens — you may begin to know things before they happen, or feel energies before others notice them.
3. This heightened sensitivity isn’t a burden. It’s guidance. Your body and intuition become your inner compass, warning you, protecting you, and leading you through the turbulence.

Why Many People Lose Faith

It is said that 95% of seekers give up when this stage comes. They mistake the surfacing of karmas for failure. They see the storm and turn back, thinking the path has betrayed them.

But the truth is:

1. The storm is not a sign you’re off the path.
2. The storm is a sign you’re finally on it.
3. Only about 5% continue steadily through their practices and rituals, holding their faith despite the turbulence. And for those who do, something extraordinary happens:
4. The karmic waves begin to settle.
5. The inner chaos turns into clarity.
6. The pain transforms into power and compassion.
7. This is the peace after the storm. Not a temporary calm, but a deep, unshakable state of inner stillness.
8. Your body, your intuition, your heart, everything begins to align with a higher rhythm. The world looks the same, but you have changed. You are lighter, clearer, and freer.

Stay the Course

If you are on this path right now, donating, practicing, meditating, giving of yourself, and you feel like things are getting harder, remember to stay steady.

Keep walking. Keep giving. Keep practicing.

The peace you seek is not beyond the storm, it is on the other side of your courage to pass through it.

ਦਾਨ ਦੇ ਰਾਹ ਦੀ ਯਾਤਰਾ: ਅਸਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਕਿਉਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ

— ਸਰ ਵੀਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਤਮਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਗਲੀ 'ਚ ਨਹੀਂ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ। ਅਸਲ ਬਦਲਾਅ ਹੌਂਸਲੇ, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸੱਚ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਕ ਅਭਿਆਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਪਰ ਇਹ ਨਾਕਾਮੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਅਭਿਆਸ ਅਸਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਕਰਮ ਚਲਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ

ਅਸੀਂ ਹਰ ਇਕ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਕਰਮਕ ਊਰਜਾ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਮ, ਅਸਰਾਤ ਅਤੇ ਅਧੂਰੇ ਅਨੁਭਵ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਤਮਕ ਅਭਿਆਸ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਊਰਜਾ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਲਨ ਲੈਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਹੈ।

ਦਾਨ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ

ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਚਾਹੇ ਪੈਸਾ ਹੋਵੇ, ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ। ਅਸਲ ਦਾਨ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਲਗਾਵ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨ (vibration) ਉੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਟਰਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਭਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਾਚੁੱਕੀ ਕਮਰੇ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਧੂੜ ਉਡਦੀ ਹੈ, ਗੰਮੀਂ ਵਧਦੀ ਹੈ।

ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਟਲ ਰਹੋ, ਸਾਫ਼ੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਮਰਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੁਖਮ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤ

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਅਨਮੋਲ ਦਾਤਾਂ ਵੀ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ:

1. ਇੱਕ ਐਸਾ ਸਰੀਰ ਜੋ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਤੁਹਾਡਾ ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ ਹੋਰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2. ਇੱਕ ਸੁਖਮ ਅੰਤਰਗਿਆਨ ਜੋ ਤਿੱਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਤੁਸੀਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਊਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
3. ਇਹ ਵਧੀਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਕੋਈ ਬੋਝ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਅੰਤਰਗਿਆਨ ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਪਾਸ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੂਫ਼ਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਉਂ ਖੋ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ?

ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ 95% ਸਾਧਕ ਇਸ ਮੰਚ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਭਰਨ ਨੂੰ ਅਸਫਲਤਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਰਾਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ।

ਪਰ ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ:

1. ਤੂਫ਼ਾਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਏ ਹੋ।
2. ਤੂਫ਼ਾਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆ ਗਏ ਹੋ।
3. ਸਿਰਫ 5% ਲੋਕ ਹੀ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੇ ਅਭਿਆਸ, ਰੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 'ਤੇ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤੁਰਾਸਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ:
4. ਕਰਮਕ ਲਹਿਰਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ
5. ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਲਝਣ ਸਾਫ਼ਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
6. ਦਰਦ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
7. ਇਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਆਮ ਚੁੱਪੀ ਨਹੀਂ, ਇਕ ਡੂੰਘੀ, ਅਟੱਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ।
8. ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਅੰਤਰਗਿਆਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੁਨੀਆ ਓਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲ ਗਏ ਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹਲਕੇ, ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।

ਰਾਹ ਤੇ ਬਣੇ ਰਹੋ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੋ, ਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਹੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ:

ਅਟੱਲ ਰਹੋ। ਤੁਰਦੇ ਰਹੋ।

ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੌਂਸਲੇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਾਸੇ ਹੈ।